113195

Γιατί δε βρέχει; Πού κρύφτηκε ο χειμώνας; Θέλω να κάνω εκείνη την ερώτηση που κάνω κάθε χειμώνα. Όμως δεν κρυώνω αρκετά και φοβάμαι την απάντηση. Αν είχα λίγο πυρετό ίσως να ήταν καλύτερα. Περπατάω ξυπόλητη και αφήνω την πλάτη μου ανοιχτή. Ούτε πυρετός, ούτε καν συνάχι. Σήμερα ζηλεύω τους άρρωστους, τους κρεβατωμένους αυτούς που τουρτουρίζουν. Θέλω να σου γράψω κι ο πυρετός θα ήταν καλη δικαιολογία, όμως πού είναι; Ώσπου να επιστρέψεις από τον κόσμο σου σκέφτομαι. Εγώ που ονειρεύομαι το σπίτι μου σαν κουβανέζικο μπουρδέλο, που βλέπω όνειρα άλλης δεκαετίας, που σου ετοιμάζω δώρα που μάλλον δε θα στα δώσω ποτέ...Εγώ είμαι. Που παρατηρώ τους ανθρώπους και μερικές φορές θέλω να ξεράσω πάνω τους, ύστερα τους λατρέυω όλους και πιό πολύ τους καταλαβαίνω. Χρειάζομαι πλαστική εγχείρηση στο κεφάλι και σύσφιξη βλέμματος. Χρειάζομαι μετάγγιση σπέρματος και ανόρθωση αστραγάλου. Έχω σπάσει έξι φορές την πλάτη μου και μία τη ζωή μου. Έχω μισήσει δυό ανθρώπους κι ακόμα τους μισώ. Τους έχω φοβηθεί όλους κι ακόμη τους φοβάμαι. Γράφω το τραίνο με άλφα γιώτα γιατί νομίζω πως έτσι θα κάνει πιο πολύ θόρυβο και τουτ τουτ και τσαφ τσουφ. Δεν έχω ούτε μια άσπρη τρίχα και βάφω τα μαλλιά μου με μαρκαδόρους. Έχω μια ελιά κάτω απο το αριστερό στήθος που θέλω να τη φιλήσεις μέχρι να εξαφανιστεί. Έχω εμμονή με τα καλσόν που έχουν εκείνη τη ραφή. Θα θελα να ζω κάπου στο '40, να φοράω ρόμπες κι από μέσα κομπινεζόν, να χτενίζω τα μαλλιά μου κυματιστά, να πλένομαι στη σκάφη. Λατρέυω τα τελευταία δρομολόγια των λεωφορείων, και τις πατούσες μου όταν ξυπνάω. Θέλω να σου δείξω όλα τα σημάδια μου και πιό πολύ εκείνο το βαθύ κάψιμο που σε ερωτεύτηκε. Θέλω να σ'ακουω να τρως μήλο. Να ακουσεις όλους τους ήχους που βγάζω όταν σε χύνω , να τροχίζουμε μαζί τα δόντια μας, να μου πεις ποιός είσαι, από πού ήρθες, τί θέλεις. Να σε βαρεθώ πρώτη.