`

Koιμόμουν μάλλον βαριά. Σηκώθηκα ιδρωμένη, διάσπαρτη απο τη ζέστη. Μπουσούλησα μέχρι εκεί που άντεχε ο ύπνος μου. Κοιτάχτηκα στον καθρέφτη...δεν είχα μάτια, κοίταξα κάτω να τα βρω, το πατωμα είχε γεμίσει τούφες όνειρα...

The waiter 3 & 4

THE WAITER #3
In the time of the winter
the waiter fell into the snow
he could hear a voice
but will he ever find his way
if I'm so far from your heart
why do I feel it beat
and time won't wait for us







THE WAITER #4
This is you and this is me
no one understands what is this
i’ve become as memory fades you left me years ago
where the sky and the snow turn red
this is you and this is me
no one understands this is
why i’ve waited to retrace a certain voice summer’s winter’s cure
somewhere through the years
i replaced a certain pain
and summer’s winter’s cure yet i remain

The waiter 1 & 2

THE WAITER #1In a cabin out where it's cold
there's a waiter serving time
he remembers she said
"I'll be there yes I'll be there
someday when the snow thaws"
so he stands watching the snow fall
in his hand a clock on a platter
he remembers she said
"I'll be there yes I'l be there
every night your eyes dream"
"dream dream my lonely one"



THE WAITER #2
In the time of the winter
the waiter had no much to say
he could hear the clock
but he could not find his way
if I' m so far from your heart why do I feel it beat
and time won't wait for me

A cry for love

Love not our love
love isn’t supposed to be this way
love is a poison ring and love has poured you drinks
now love waits for you to sleep don’t lend it to a friend
’cause you may never see that friend again
don’t bother with a cover ’cause love can pick out the fakes
but that’s not our love not our love this crime of love
love isn’t supposed to be this way
love will sting
and love will burn
love will steal all you’ve learned yes it will but not our love
sometimes in your back and sometimes in your heart
it’s a double edged sword don’t you bother with a cover
’cause in a crowd love can pick out the fakes
but that’s not our love not our love
do you hear this cry for love
do you see this crime of love
love waits for you to sleep
don’t lend it to a friend
you can easily pick out the fakes
don’t you see this crime of love
this crime of love
holds you here sting burn steal learn
don’t turn your back on my heart
you can easily pick out the fakes ...

`

Περήφανα τσακισμένη με χρωματιστά σωθικά. Κατρακυλάω σα μπαλάκι σε καυτή άσφαλτο. Ζέστη και αμνησία. Ξερίζωσέ μου τα μάτια, δε΄ν αντέχω να σε βλέπω, λιώσε τ'αυτιά μου με τη γλώσσα σου, δεν αντέχω ν'ακούω το γέλιο σου, ξύσε το δέρμα μου να μη σ'αγγίζω. Φίλα με να πάψω ν'αναπνέω.΄Είμαι κουρασμένη, πάρε με λίγο αγκαλιά να κοιμηθώ.

΄

Μαδήσαμε τους ήλιους, εγώ με τα χέρια εσύ με τη σκέψη. Φοβήθηκα το πολύ, την έπεσα στο τίποτα και 'κείνο μου'κατσε. Ερημιά είναι όταν το δέρμα είναι άδειο ενώ το μυαλό γεμάτο. Μύρισέ με, έχω εκείνο το αίμα απο το κοφτερό σου φιλί, δάγκωσέ με, είμαι η πλαστελίνη σου. Κάνε με παζλ. Ένωσέ με, κι ενώσου κι εσύ μαζί, βάλε κόλλα, κρέμασέ μας σε ένα τοίχο με υγρασία να απεικονίσουμε έναν έρωτα λίγο πριν το μπαμ. Τρέμω και τρέμεις. Είναι η στιγμή που μπαίνεις μέσα, να'χαμε κάτι να τσιμπήσουμε με μπύρα. Αγαπώ εκείνα τα μικρά πιάτα με τα μικρά κομμάτια τυρί, είναι σαν τα κομμάτια σου. Πάντα αφήνω απο φόβο λίγο μέσα στο πιάτο. Και μια γουλιά. Για όποιον διψασμένο περάσει.

And No One Sings Me Lullabies And No One Makes Me Close My Eyes
And No one Sings Me Lullabies And No One Makes Me Close My Eyes
And No one Sings Me Lullabies And No One Makes Me Close My Eyes
And No One Sings Me Lullabies And No One Makes Me Close My Eyes
And No One Sings Me Lullabies And No One Makes Me Close My Eyes




And so I throw the windows wide And call to you across the sky

Nobody Home

I've got a little black book with my poems in
I've got a bag with a toothbrush and a comb in
When I'm a good dog they sometimes throw me a bone in
I got elastic bands keeping my shoes on
Got those swollen hand blues.
Got thirteen channels of shit on the T.V. to choose from
I've got electric light And I've got second sight
I've got amazing powers of observation
And that is how I know When I try to get through
On the telephone to you There'll be nobody home
I've got the obligatory Hendrix perm
And I've got the inevitable pinhole burns
All down the front of my favourite satin shirt
I've got nicotine stains on my fingers
I've got a silver spoon on a chain
I've got a grand piano to prop up my mortal remains
I've got wild staring eyes I've got a strong urge to fly
But I've got nowhere to fly to
Ooooh Babe when I pick up the phone
There's still nobody home
I've got a pair of Gohills boots
And I've got fading roots.

Μοναξιά

Μοναξιά

`

Διχοτόμηση Μετράω πόσο και πώς Ρωτάω Αφέθηκε Τη γαμούσε σα σκύλα Ηταν η αγαπημένη της στάση Πεσμένη στα τέσσερα Που είσαι Έβαλε όλο το χέρι του στο λαιμό της Έπνιξε το λυγμό του οργασμού της Την μάτωσε Τρίφτηκε στην κοιλιά της Τι ερωτικά που μύριζε Που είσαι Ούρλιαξαν και ύπνοι και τώρα και έλα Κρεβάτι που τη γιάτρεψε Φωνή που της μιλούσε Πες μου κάτι ρε Μια λέξη Γιατί...

Όλα μαύρα

'..................

Ερωτική ιστορία VI

Σφίξε με, σκίσε με, σκούριασέ με, σάλιωσέ με κι άνοιξέ με. Βολέψου στον ώμο μου, ξεκουράσου στην κοιλιά μου, ξεκαύλωσε στο στόμα μου, κοιμήσου στην πλάτη μου, παίξε στο δέρμα μου, κούρδισέ με να λέω εκείνα που σ'αρέσουν, άρπαξέ με και πάμε, σαν πρώτα σαν ξέρεις, σαν πριν, σαν σε λίγο, σαν για πάντα, σαν εσύ, σαν θύμα και θύτης, σαν ζώο που πεινάει, πείνασε για μενα, ζήτα κι άλλο...Ποιός είπε πως ο έρωτας ηρεμεί τους ανθρώπους; Ποιός ρε;;αρπακτικά τους κάνει, που γυαλίζουν τα μάτια τους απο την απόγνωση κι απ'την καύλα κι απ' το φόβο...Τρέμουν, τους αλλάζει το δέρμα, τους μεγαλώνει τα ρουθούνια, τους συρρικνώνει τα μάτια, τους βουλώνει τ'αυτιά, μα τους δίνει ένα πελώριο στόμα, για να λένε πελώρια λόγια, και να δίνουν πελώρια φιλια. Χέρια;;; δεν ξέρω μή με ρωτάς...βάζω τα χέρια μου εκεί που σ'αρέσει, στο δικό μου ή στο δικό σου σώμα είναι ίδια η ηδονή κακώς δε με πιστεύεις, μου, σου, μου, σου, μου, σου...Το λέει ο Φερνάντο, γελοίες οι ερωτικές επιστολές , κι οι ερωτικές ιστορίες θα πώ εγώ, μα παρακάτω το΄λέει πιό καλα..."..μα εκείνος που δεν έγραψε ερωτικές επιστολές είναι πιό γελοίος ακόμη..". Σ' όλους ίδιος ο έρωτας, σήμερα το σκεφτόμουν. Αταίριαστο υπάρχει; όχι, θέλω να σκέφτομαι ένα σαλιγκάρι να γαμάει μια πασχαλίτσα, ένα φίδι να γαμάει έναν ελέφαντα, έναν άντρα να γαμάει έναν άντρα, μια γυναίκα να γλείφει μια άλλη, μιά γάτα να κάνει τσιμπούκι σε έναν γάιδαρο...εμένα να σε παίρνω, εσένα να με παίρνεις...Μην κάνεις βουτιές στα λόγια για να με καταλάβεις, εδώ μπροστά είμαι, κοίτα με, χαμογέλασέ μου και πάμε να κοιμηθούμε μωρό μου...

Ερωτική ιστορία V

Δεν θα γυρίσει...

Ερωτική ιστορία ΙV

Τον βλέπει να φεύγει

Ερωτική ιστορία ΙΙΙ

Τη βλέπει να κλαίει

Ερωτική ιστορία ΙΙ

Δυσλεξία. Από την πρώτη φορά που άκουσε τη φωνή του. Μουρμουριστή, φωνή όχι ανθρώπου, σαλιωμένη, βουβή. ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟΝ: γλιστερό. Σα μετά από βροχή, σα μετά από σφαγή. Εκείνος μπορεί και να ενθουσιάστηκε, βιαστικός, καυλωμένος μάλλον για ο,τιδήποτε. Φοβισμένη κλεισμένη σε ντουλάπα, έτοιμη όμως με μια σπρωξιά να την ανοίξει, μέχρι και να τη σπάσει, ν'ανοίξει το φύλο να σκορπιστεί σε μικρά ξυλένια ερωτοκομματάκια, μπουμ κι έκρηξη. Φοβόταν όμως να την ανοίξει. Της έλεγε λόγια , αντάλασσαν ζουμερά φιλιά, έπαιζαν παιχνίδια της νύχτας. Εκείνος μάλλον ήταν δύο. Την φοβόταν. Εκείνη φοβόταν τον έναν πιό πολύ, με τον άλλο νόμιζε πως τα'χει βρεί. ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟΝ: ζεστό. Σα μετά απο βόλτες ερωτευμένων, σα μετά από παιχνίδια παιδιών. Μια νύχτα τα είπαν όλα, σα να πονέσανε μαζί.Ονομάτισαν τις καρδιές τους. Εκείνη έκλαψε πολύ εκείνη τη νύχτα. Κι απο τότε τον ήθελε πιό κοντά. Εκείνος μάλλον όχι. Μέχρι που της είπε τη λέξη (μη, μη ,μη την πείς) που αρχίζει απο -ε (ωχχ την είπε). Ήξερε πως θα κλάψει πολύ που άφησε τ'αυτιά της να την ακούσουν. Δεν έφτανε αυτό έσπρωξε και τη ντουλάπα κι εκείνη άνοιξε και ερωτοξυλοσκορπιστηκε. Εκτεθειμένη τώρα στις μέλισσες και στους λύκους, γεμάτη μέλι και κρέας. Δε φοβήθηκε στην αρχή. Ήταν σίγουρη πως εκείνος θα γλείψει όλο το μέλι, θα φάει όλο το κρέας. Εκείνος είχε δουλειά, πολλή δουλειά. Μόνον αυτό. Μετά κατάλαβε. Τον ερωτεύτηκε, την πόνεσε, την πονάει. Την άφησε εκεί, την τσιμπολογούν οι μέλισσες, την ξεσκίζουν οι λύκοι. ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟΝ: στεγνό. Σα μετά απο ατέλειωτη ξηρασία, σα μοναξιά. Πέντε μέρες μόνο...περίεργο ε; Σαν όλα μαύρα.

Ερωτική ιστορία Ι

Εκείνος:

Μάλλον τον ενθουσίασε, μάλλον την σκεφτόταν, μάλλον τον καύλωνε, μάλλον τη βαρέθηκε
Εκείνη:
Την ενθουσίασε, τον σκεφτόταν, την καύλωνε, τον ερωτεύτηκε.

~

She was a middle class girl
She was in over her head
She thought she would
Stand up in the deep end

He had a bullet proof smile
He had money to burn
She thought she had the moon
In her pocket

But now she's dead
She's so dead
Forever dead and lovely now

I've always been told to
Remember this...
Don't let a fool kiss you
Never marry for love

He was hard to impress
He knew everyone's secrets
He wore her on his arm
Just like jewelry

He never gave but he got
He kept her on a leash
He's not the kind of wheel
You fall asleep at

But now she's dead
Forever dead
Forever dead and lovely now

Come closer, look deeper
You've fallen fast
Just like a plane on a
Stormy sea

She made up someone to be
She made up somewhere to be from
This is one business in the
World where that's no
Problem at all

Everything that is left
They will only plow under
Soon every one you know
Will be gone

And now she's dead
Forever dead
Forever dead and lovely now

I've always been told to
Remember this...
Don't let a kiss fool you
Never marry for love

Everything has its price
Everything has its place
What's more romantic
Than dying in the moonlight?

Now they're all watching the sea
What's lost can never be broken
Her roots were sweet
But they were so shallow

And now she's dead
Forever dead
And she's so dead and lovely now

'

Απόλυτα, βροχερά, φευγιό και πίσω.
Μυστήριο και ψάξιμο,
σε ψάχνω παντού και το καταλαβαίνεις,
σ'αρέσει κι ας............
Πιό κάτω, με βρήκες, μπες μέσα, θέλω να'ρθω,
ουρλιάζουν οι λύκοι,
πάει ο μύθος, κρατάει όσο μια γουλιά που δεν καταπίνεις.
Ξημέρωσε, κίνηση στις αρτηρίες μου, το μεσημέρι το καλύτερο σεξ,
με κλειστά πατζούρια κι ανεμιστήρα.
Η βρύση στάζει, κουρνιάζω,
δε μ'αφήνει να'ρθω. Ποιός μόλυνε το νερό ρεεε;;;
Ποιός;;;

.

Breathe, breathe in the air
Don't be afraid to care
Leave but don't leave me
Look around, choose your own ground...

ΙΙΙΙΙ

..

Με το δύο...

.

Με το ένα...

IIII

Με στράγγισες. Φτάνει, μπορείς να με βγάλεις τώρα.

ΙΙ

Έκπληξη για το δέρμα μου, οι συμπτώσεις μ'εκτινάζουν, σε χώνω κάτω απο τα νύχια μου για να χαράζω με τ' όνομά σου, αφήνω σημάδια τώρα κι είσαι όλο το αλφάβητό μου και θέλω να βάλω κι άλλα σύμφωνα μέσα γιατί μ'αρέσει να χώνεται η γλώσσα ανάμεσα στα δόντια στο -δ και στο -θ, και πιό πολύ μ'αρέσει το -ρ που δεν το λέω καλά αλλά γλιστράει μέσα στα κάτω δόντια. Το -χ πάντα -χ..προβληματικό, το λέω βαριά λίγο, μου 'μεινε η προφορά ξέρεις..κι όταν λέω -χύσε με μπορεί ν'ακούγεται αστείο. Βάλθηκες να με ψήσεις να χρησιμοποιώ πιό πολλά φωνήεντα, πλάκα έχει..ξενικό, ξενικό...οκ με 'ψησες. Βγάλε με, καίει

Αφιέρωμα στο σάλιο (μέρος Ι) ή οι συμπτώσεις...

Αναγνωρίζω τις λέξεις με τη μυρωδιά του σάλιου που καταναλώνω όταν τις προφέρω, δεν μπορώ να τις ταιριάξω αλλιώς. Πάντα ξινό το σάλιο της "καληνύχτας"και νερουλό, αραιό περιμένει να το καταπιώ πρίν κλείσω τα μάτια. Το "κοίτα με" δροσιστικό, σα να πήχτωσε κάπως και σα να θέλει παιχνίδια, κρύβεται μέσα στα κάτω δόντια. Το " φοβάμαι" άχρωμο και λίγο, τσιγγουνιά, μια σταλίτσα όσο να μπορέσεις να πείς το -φ. Με όλες τις γευσεις που μπορεί να έχει ο φόβος, συνήθως αλμυρό. Στο "πάρε με" είναι βαρύ κρασί, πειράζει το στομάχι, με ανακατεύει κι ύστερα με σβήνει. Πολύ , και καίει στο φιλί. Απομακρύνεις τη γλώσσα σου κι αυτή η ίνα που σχηματίζεται κι ενώνει τα στόματα μεγαλώνει, "πάλι" μην την αφήσεις να πέσει, ρουφάς το απέναντι στόμα μην τη χάσεις, έλα να τη μοιραστούμε, πιές τη μισή κι έλα να φτιάξουμε καινούργια. Πόσο λατρεύω αυτή την ώρα!!!

Υ.Γ: Σήμερα συμπληρώνονται 118 χρόνια απο τη γέννηση του Fernando Pessoa που τόσο λατρεύω. Σήμερα θα σεργιανίσω σε όλα τα βιβλία του και τέλος αφού θα' χω αποκάμει, θα φωλιάσω στη "Θαλασσινή Ωδή" να κοιμηθώ κι ας έχει υγρασία, κι ας κινδυνέψω απο τους πειρατές. Εκεί μέσα μόνη και διορθωμένη απο τα λάθη, θα παίξω με όλες τις λέξεις που με γαργαλάνε, θα μυρίσω τα σάλια αυτών που τις διάβασαν πριν απο μένα. Θα κάνω ψέμματα πως κοιμάμαι, θα τσιρίζω τους στίχους που αγαπώ... Τί καλά να μ' άκουγες σενιορ Fernando, Alvaro, Bernando, Teive ....εεεεεε σε φωνάζω με όλα τα ονόματα...Τι καλά να μπορούσες να διαβάσεις τί σου γράφω γαμώτο...εεεεεεεεεε περιστεράκια του άλλου κόσμου, κάντε το θαύμα σας...

.

0-0

Κι ήμουν μικρή, και κοίταγα με θράσος...

Και μεγάλωσα και κρύβω το κεφάλι...

5

Να’ ναι παραμύθι μια φορά κι έναν καιρό. Να’ ναι καλοκαίρι, να σε κολυμπάω να με κολυμπάς. Να’ ναι νύχτα να σε κρύβομαι να με κρύβεσαι. Να’ ναι ήλιος να με διψάς να σε διψάω. Να’ ναι σκοτάδι, να σε ψαχουλεύω να με ψαχουλεύεις. Να’ ναι θάλασσα να με πίνεις να σε πίνω. Να’ ναι ησυχία να σε ανασαίνω να με ανασαίνεις. Να’ ναι βροχή να σε στεγνώνω να με στεγνώνεις. Να’ ναι καύλα να σε ιδρώνω να με ιδρώνεις. Να’ ναι ασφυκτικά να σε φοράω να με φοράς. Να ‘ναι νύστα να σε αποκοιμιέμαι να με αποκοιμιέσαι. Να ’ναι βόλτα να σε διαβαίνω να με διαβαίνεις. Να’ ναι αγκαλιά να σε σφίγγομαι να με σφίγγεσαι. Να ‘ναι ανυπόφορα να σε υγραίνομαι να με υγραίνεσαι. Να’ ναι νύχτα να σε αστοχώ να με αστοχείς. Να’ ναι παιχνίδι να σε γδύνομαι να με γδύνεσαι. Να’ ναι πόλεμος να σε παραδίνομαι να με παραδίνεσαι. Να’ ναι ειρήνη να σε σαλιώνομαι να με σαλιώνεσαι. Να ‘ναι παραμύθι ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα…

...

Πάντα όταν ξεκινώ να γράφω έχω δίπλα μου και το σακουλάκι με τα αποσιωπητικά. Χωρίς αυτό με πιάνει τρόμος. Ποτέ δε θέλω να τελειώσει αυτό που λέω. Πάντα θέλω να πω κάτι ακόμη που στο τέλος δεν το λέω. Χώνω το χέρι μου μέσα και χουφτώνω. Δύο τελείες, τρείς , καμιά φορά απο βιασύνη και τέσσερις. Φοβάμαι να γράψω κάτι και να βάλω μια τελεία.. Φοβάμαι είπα. Δεν το κοιτάω, σα τυφλη βυθίζω τα χέρια μου εκεί κι όσες πιάσω. Πόσα ακόμη θέλω να πω; η μήπως κάτι θέλω να αποσιωπήσω.. Δεν το κατάλαβα ποτέ αυτό... ούτε και τώρα...

24

Φτάνει...με ξεφλούδισες, πήρες το δέρμα μου να σκεπαστείς. Ασέλγησες στα παιχνίδια μου, κορδόνια οι φλέβες μου για τα παπούτσια σου, κι οι χτύποι μου ρυθμός να μάθεις να χορέυεις...Φτάνει!!!

1210184

Ορίστε...δε μου τα βίδωσες σωστά τα πόδια...δεκάρι γαλλικό είπες, σου είπα οχτάρι χρειαζόμουν...κοίτα τώρα κουτσαίνουν οι σκέψεις μου...στραβόπιασες τα παξιμάδια, χαλάσανε τα πάσα του ύπνου μου...ουφφφφφ

1611110

ΠάλιΘέλω...ΣανΕκείνοΤονΟργασμόΠουΤονΈνιωθαΜέχριΤηΜασχάλη...

154

Ξαπλώνω τώρα εδώ δίπλα σου για να σου μιλήσω, γιατί μόνο ξαπλωμένη μπορώ. Έτσι έμαθα και δε θέλω να ξεμάθω. Πονάει..είμαι ξαπλωμένη πάνω στα καρφιά που άπλωσες για 'μενα. Και είναι και κείνα τα άλλα που δεν προλάβαμε να πούμε. Θα προλάβουμε ποτέ; Τί να πρωτοπώ; Άνοιξε τα μάτια σου, θέλω να ρουφήξω ότι βλέπεις για μένα, άνοιξε τ' αυτιά σου, θέλω να φτύσω μέσα όλα τα αχ που ακούσαμε μαζί. Σου είπα μονάχα πως είμαι μικροσκοπική και φοβάμαι μην καταλάθος με τσαλαπατήσεις.Αυτό πρόλαβα. Το'κανες; Σκέφτεσαι να το κάνεις; Σου φυλάω σάλιο κάθε μέρα που περνάει. Το χρωματίζω με μπογιές και το κρύβω στον αφαλό μου. Μικροσκοπικός κι αυτός πόσο να χωρέσει! Έλα πιές, άδειασέ τον, ξαναγέμισε τον ύστερα με το δικό σου σάλιο, να 'χω να ζεστένομαι, να'χω να κυλάω... Δώσε μου υγρά για όλες τις στεγνές νύχτες που θα'ρθουν. Μην τις στεγνώνεις, είναι ξερά, δεν μπορώ να κοιμηθώ έτσι. Και τα χέρια μου; θα μπορούσες να τα αναγνωρίσεις;ξέρεις πώς αυνανίζουν; Το φιλί μου το ξέρεις; σου λείπει; και τα χρώματα ααα ναι τα χρώματα..ξέρεις ποιό μου πάει; Άνοιξε την αγκαλιά σου , θέλω ν' ακουμπήσω ο,τι φοβάσαι, άνοιξε τα πόδια σου, θέλω να ρουφήξω ό,τι απόμεινε, άνοιξε την παλάμη σου, θέλω να κοιμηθω...

449?

Πάρε τα σύνεργά σου και μπες μέσα μου να ψαρέψεις. Έτσι κι αλλιώς όλες οι λίμνες μου για σένα ζουν, κι οι θάλασσές μου για σένα φουσκώνουν...και τα ποτάμια μου για σένα τρέχουν. Μπες, σε καλώ, βαθειά, όσο πιό βαθειά μπορείς, κόψε μου την ανάσα, μην αφήσεις τίποτα, ρήμαξέ με... Ασε με θάλασσα νεκρή που δε σαλέυει...

Σκαρφαλώνω στ'αδιέξοδά μου και απειλώ τη συνείδησή μου. Θα πέσω της λέω και θα τσακιστώ και θα τσακιστείς. Εκείνη ασάλευτη, βουβή, περιμένει και με κοιτάει ειρωνικά. Άντε μωρή πέσε, αφού ξέρεις πως η ανάγκη θα ναι εκεί να σε σώσει...Πέφτουμε μονάχα όταν ξέρουμε πως κάποιος θα μας σώσει...
Λαδώνω τα γρανάζια της αντοχής μου ν'αντέξει λίγο ακόμα. Σφίγγω τα καλώδια του έρωτά μου, να μη με χτυπήσει το ρεύμα. Μονώνω την ταράρσα του μυαλού μου να μην περνάει η υγράσία που του προκαλείς. Στο χώ πεί...το μυαλό υγραίνεται πιό πολύ, όχι το φύλο... Ταπώνω και τα μάτια του φόβου μου, να μη βλέπω, να μη φοβούνται....Σε φοβάμαι ρεεε. Να το ξαναπώ;

00

Χτες βράδυ την ώρα που κοιμόσουν μπήκα μέσα σου. Σε ψαχούλεψα παντού. Πέρασα από το στομάχι σου και είδα τί έφαγες. Μια πατάτα έκλαιγε σε μια γωνία. Έτσουξαν τα μάτια μου απο το υγρό και ανέβηκα προς τα πάνω. Αγάπησα τα πνευμόνια σου κι ας ήταν πιό σκοτεινά απ'οτι περίμενα. Άκουσα την καρδιά σου, πλησίασα και σα να χτύπησε πιό δυνατά. Τρομοκρατήθηκα κι έφυγα. Μπήκα στο μυαλό σου. Χώθηκα, σύρθηκα κι έφτασα σε ' κείνο το ξέφωτο με τις εικόνες. Κοίταξα μέσα, είδα την εικόνα μου...ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΕ ΣΚΕΦΤΟΣΟΥΝ!!!
Μερικές μέρες μετά...




Ξαναμπήκα, ξανασύρθηκα, ξαναβγήκα στο ξέφωτο με τις εικόνες. Φοβήθηκα να γυρίσω να κοιτάξω μήπως δε με δω. Βγήκα φοβισμένη, δε θυμάμαι αν έκλαψα...Δε με σκεφτόσουν άλλο...